En route

Dag lieve broer. Je fietst nu weg van ons. En deze keer kan ik je niet volgen. Hoe hard ik ook probeer, je laat me achter, maar wel met heel mooie en warme herinneringen. Zoals deze hier in Bertogne, waar we de eerste keer 70 km verloren reden en ons drinken op was. En waar jij elke keer lek reed en ik nooit. En die duizenden vlinders in de avondzon…

Ik moet je nu laten gaan. Maar ik haal je ooit nog wel in. We zullen ooit terug samen kunnen biken. Dat hoop ik. Dat geloof ik. Blijf over ons waken zoals je altijd hebt gedaan. Dank je wel voor alles.

5 responses

  1. Als je verdrietig bent, kijk dan opnieuw in je hart.
    En je zult zien dat je huilt om wat je vreugde heeft gebracht.

    Dikke knuffel en veel sterkte

  2. Hey broer, hier ben ik nog eens. Ik wil je maar laten weten dat Ivo en Jef een herdenkkingsplaat tegen ‘jouw’ rots gaan bevestigen. Een ongelooflijk mooi gebaar, niet?
    En Ivo heeft Seb mijn gsm-nummer ontfutseld. Ik moet nu in juli met Ivo en Jef het WB-parcours van Houffalize gaan meedoen. En eerlijk ja, dat was een traditie die jij en ik al jaren bleven doen. Maar nu moet ik er toch wel eens serieus over bezinnen.

  3. Dat lieve big bro, je bent nu weggefietst naar de overkant en waakt daar over je baby en je kinderen en al degenen die je liefhebben. We zien mekaar daar weer, daar ben ik zeker van.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: